Nefesli çalgıda mikrofon çoğu zaman çanağa çevrilir. Bu, yalnız bakır çalgılarda doğrudur.
Tahta çalgılarda ses çanaktan değil, açık deliklerden çıkar.
Birinci nokta: klarnette çalınan nota değiştikçe sesin çıktığı delik de değişir. Çanağa bakan mikrofon yalnızca tüm delikler kapalıyken doğru duyar.
İkinci nokta: bu yüzden mikrofon gövdenin ortasına, delik hattına bakacak biçimde konur. Yaklaşık otuz santim mesafe dengeli sonuç verir.
Üçüncü nokta: flütte ses hem ağızlık deliğinden hem gövdeden çıkar. Ağızlığa yakın mikrofon nefes gürültüsünü büyütür.
Doğru yerleşim genellikle çalgının üstünden ve hafif yandan bakan bir konumdur. Saksafonda çanak gerçekten önemlidir ama tek başına yeterli değildir; çanağın biraz dışına ve yukarısına bakan konum daha dengelidir.
Trompette ise çanak baskındır ve basınç yüksektir. Mikrofon eksen dışına alınarak sertlik azaltılır.
Bütün bu çalgılarda çalıcının hareketi de bir değişkendir; mesafe biraz açık tutulur. Derslerimizde nefesli çalgı kayıtları, çalgının ses çıkış anatomisi üzerinden planlanır.